Trouw / Nieuwsblad / Radio 1 / etc

Twee volle weken was Billie & Seb uit en niemand die tegen mij over De Seksscène begon. Zorgelijk vond ik dat. Gelukkig kan je in zulke situaties rekenen op Annemie Tweepenninckx, met wie ik afgelopen zondag in Bar Du Matin op de Vlaamse Radio 1 een fijn, uitgebreid gesprek had. Luister het HIER terug, het interview begint op 2 uur en 24 minuten.

Meanwhile noteerden wij vanwege Het Nieuwsblad 'bij vlagen pakkende roman waarin jonge mensen zich overeind proberen te houden in een complexe wereld', vanwege Trouw 'behartenswaardige, lyrische roman' en op de website van de Revisor las ik met genoegen het stukje dat Thomas Heerma van Voss aan zijn leeservaring van Billie & Seb wijdde.
Het Haarlems Dagblad voegt daar vandaag ***** aan toe met de woorden 'Een ongeëvenaard gevoel voor taal. Zijn zinnen zijn uitgebalanceerd en ritmisch, zijn taal glanst.' Prima. 

Verder ben ik gewoon weer aan het werk. Er speelt een beeld door mijn hoofd, er staat een mapje op de computer dat Boek 5 heet en dat beeld lonkt ernaar als zot, maar eerst zijn er verhalen die moeten worden voltooid, en talloze andere klussen waarvan ik me nu afvraag in welke waanzinnige bui van overmoed ik ze ook alweer heb geaccepteerd en ten midden van dat alles, bizar genoeg, ben ik rustig. Nooit eerder was ik ná het verschijnen van een boek zo rustig. Hetgeen betekent dat het is voltooid, vermoed ik, en ik vrede heb met het boek en alles wat er wel of niet nog te gebeuren staat. That's a first.

Knack / Gazet van Antwerpen / Feeling / Humo.

In Vlaanderen zijn ze er als de kippen bij om een mening te uiten omtrent Billie & Seb. Knack (****) spreekt van 'een reusachtige spanningsboog die je geen moment los laat.'. Humo (***) haalt de good old recensentenklassieker 'dwingende vertelstem' boven en sluit af met 'een plotwending om stilletjes om te juichen'. Feeling gewaagt van 'een schitterende roman' en de Gazet van Antwerpen varieert hierop met 'een beklijvende roman'.

Verder sprak ik afgelopen woensdagnacht een uur lang met Pieter van der Wielen in Nooit Meer Slapen op de Nederlandse Radio 1. Luister de uitzending HIER terug.

Boekpresentatie / VPRO Boeken.

Morgen wordt Billie & Seb officieel voorgesteld in de Linnaeus Boekhandel in Amsterdam-Oost. Inloop vanaf 16:30, start der festiviteiten om 17:00. Iedereen - ook u - is van harte welkom!

Gisteren zat ik samen met Ester Naomi Perquin bij VPRO Boeken. U kan de uitzending HIER opnieuw bekijken. Onwards.

VPRO Boeken / De Standaard.

Vandaag worden de eerste boekhandels bevoorraad met Billie & Seb. Bij Athenaeum kan u een hoofdstuk voorproeven. 

De Standaard der Letteren is er snel bij met een mooie bespreking door Mark Cloostermans: 'Victoria trekt een dikke streep tussen mensen die gewend zijn aan het leven in vrede, het leven als spelshow, en de mensen die aangeraakt zijn door oorlog en de verleiding van spanning en geweld.'

Zondag zit ik bij VPRO Boeken op NPO2 vanaf 11:20. Zie hier de iconische promotionele foto met Ester Naomi Perquin die eveneens in volle glorie in deze uitzending te bewonderen zal zijn. 

Super relaxed.

Binnen enkele dagen verschijnt Billie & Seb dus ik ben super relaxed. Zo droomde ik afgelopen nacht dat ik een zelfmoordpil nam. Het was op advies van de dokter die zei: ‘Als je het nu niet doet, wordt het straks een heel ellendige zaak.’
Dat overtuigde mij onmiddellijk, want op ellende zit ik niet te wachten. Maar zodra ik die pil had doorgeslikt, kreeg ik enorme spijt. Plots realiseerde ik me dat er nog zoveel mensen waren met wie ik nog nooit een wezenlijk gesprek had gevoerd, dat tot op het bot ging, ja zoveel mensen, mensen die ik graag heb maar nooit heb gezegd wat ik wérkelijk voor hen voel omdat ik er in al mijn naïviteit vanuit was gegaan dat er na het leven weliswaar geen hemels hiernamaals volgt maar wel een soort van nazit – een evaluatie, waarbij je met zijn allen op een krukje rond een kampvuur zit en rustig napraat en nog snel even mag zeggen wat je nog te zeggen had maar bij leven steeds voor jezelf had gehouden: weet je nog, toen we daar samen alleen in die ruimte stonden, dicht bij elkaar, en over de muren om ons heen dansten grillige schaduwen alsof ze ons aanspoorden iets heel doms te doen, weet je dat ik er nog steeds spijt van heb dat ik dat niet heb gedaan? Ik dacht dat er nog meer van zulke momenten zouden komen maar er zijn zoveel dingen in mijn leven fout gegaan door een combinatie van overmoed en geduld, en van al die dingen heb ik spijt maar het meest van jou. Weet je nog die foto van ons twee in New York die ik voor je had laten inlijsten, weet je dat ik daar iets achterop had geschreven, heb je ooit gekeken wat er stond, zal ik het je nu dan maar vertellen? Weet je nog die keer dat we vreselijke ruzie hadden en het achteraf vergoelijkten omdat we dronken waren? Wel, ik meende elk woord, nog steeds. 
Maar daarvan ging die pil natuurlijk niet minder hard werken. De spanning liep op. Iedereen keek mij aan met een blik van tja-dat-krijg-je-ervan en net toen de diepste duisternis zich aandiende sprong het licht aan en werd ik wakker met het gevoel dat ik gestorven was. Ik liep naar de keuken, zette koffie, las de email van mijn uitgever bij het ontbijt, een lijstje van media die hebben toegezegd Billie & Seb te bespreken, dacht ‘Wow, dit wordt een slagveld’, sprong op de fiets en reed naar kantoor. Super relaxed, ik zei het al.