Wild.

Meestal zak ik na het inleveren van een roman weg in een lethargische blues die gekenmerkt wordt door diepe, diepe verveling. Maar nu schoot ik in een soort frenzy en ging als een wilde aan de slag. Ik schreef een kerstverhaal voor Tirade dat dan wel in december zal verschijnen zeker, ik maakte een portret van de onvolprezen Carel Helder en zijn mooie verzamelboekwerk C.V. dat vandaag in de Volkskrant staat en nadat ik in Frascati naar De Wilde Eend was gaan kijken en daar na afloop met Daan en Doortje over had gesproken, ranselde ik er bij thuiskomst in één ruk een van de vreemdste verhalen uit die ik ooit heb geschreven en waar ik wellicht nooit meer naar ga kijken. Tussendoor begon ik aan de programmering van Lowlands en Down The Rabbit Hole, en smeedde wilde plannen voor Waumans & Victoria waardoor mijn agenda plots ramvol afspraken zat.
Kortom. Ik had het kunnen weten. Dat boek is helemaal niet af. Verre van. Sterker nog: ik ga de hele rakker herschrijven, van vooraf aan, gisteren, nadat ik tien Duitsers had verteld over mijn werk als literair programmamaker, ging ik zitten aan een tafeltje in de Balie, bestelde een Turkse tosti (don’t ask) en begon eraan. Het liep als een trein.

(optioneel veld)
(optioneel veld)

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Alle teksten op deze site zijn auteursrechterlijk beschermd.
Geen reproductie op welke wijze dan ook zonder toestemming van de auteur.