Een geweldig toeval.
‘Maar wat doe je dan de hele tijd?’ vroeg iemand.
Ja, wat doe ik dan de hele tijd. Beetje lezen, beetje nadenken, beetje dingen in een groot schetsboek opschrijven. Het lijkt allemaal niet veel maar de tijd vliegt en elke avond ben ik heel erg moe, en in bed val ik vrijwel onmiddellijk in een diepe slaap gevuld met intense dromen.
Wat ik ook doe is: alles wat ik de afgelopen twee jaar heb verzameld sorteren in verschillende documenten die ik bewaar in het mapje Materiaal.
Het is vervelend doch dankbaar werk omdat het – in tegenstelling tot nadenken – onmiddellijk resultaat oplevert, namelijk zo’n vijftigduizend woorden aan losse zinnen, ideetjes, alinea’s, gedachten, en beelden die misschien wel of niet geschikt zullen blijken te zijn om in dat boek te gebruiken. Vijftigduizend woorden: dat is eigenlijk een boek. Dus je zou ook kunnen zeggen dat ik al dat materiaal enkel nog in de juiste volgorde dien te herschikken maar helaas werkt het zo niet.
Wel ben ik erg blij met een personage dat ik de voorbije dagen heb bedacht, echt een man naar mijn hart waar ik veel lol mee ga hebben, zoveel is duidelijk. Nu moet die man enkel nog wat meemaken. Ergens tussen al dat materiaal dat ik de voorbije tijd heb verzameld vond ik een quote van een of andere schrijver die zei: ‘Een onwaarschijnlijk toeval waardoor je personage vreselijk in de knoei raakt, is altijd goed. Een onwaarschijnlijk toeval waardoor je personage uit de problemen raakt, dat is gemakzucht.’
En daar ben ik het wel mee eens en daar ga ik de komende tijd naar op zoek; een geweldig toeval. Want ik mag dan wel denken te weten dat ik met dit personage enorm veel lol ga beleven, het is natuurlijk niet de bedoeling dat dit genoegen straks wederzijds zal blijken te zijn.
Geniaal! Zo’n leven wil ik ook!
Roland - 16-07-’12 01:41