Hotelkeuken.

De hotelkamer had een kleine keuken, met een vaatwasser en een microwave. De koelkast was leeg. Een hotel voor wie geen geld heeft om op restaurant te gaan.
In de nachtwinkel had ik overwogen een pizza mee te nemen. Het was half twee, en we hadden honger. Zin in shoarma. Maar in de buurt waar wij logeerden zagen we alleen nachtwinkels. Vier binnen een straal van nog geen honderd meter. Ik vertelde mijn kompaan dat het op zich een leuke buurt was, met een mooie rommelmarkt op het plein dat nu was opgebroken, kunstgalerijen en bruine kroegen en hij knikte.
‘Zie je dat?’ had hij gezegd en hij wees naar de drie andere nachtwinkels. ‘Als ze er daar nou ’ns eentje van dichtgooiden. Shoarmazaak erin. Buurt klaar.’
Er stonden ook gasflessen in de nachtwinkel. Naast de chips. Hele grote.
Uiteindelijk kocht ik een flesje water en een suikerwafel. Nu zat ik op de rand van mijn bed en ik keek naar die keuken. Ze hadden er zo'n nep natuurstenen aanrecht in gemonteerd. Daar had ik de suikerwafel op gelegd en ik overwoog hem op te warmen in de microwave, een warme suikerwafel, dat kan lekker zijn, dat is waar, maar het is niet hetzelfde als een pizza - om van een broodje shoarma nog maar te zwijgen.


(optioneel veld)
(optioneel veld)

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Alle teksten op deze site zijn auteursrechterlijk beschermd.
Geen reproductie op welke wijze dan ook zonder toestemming van de auteur.