Schmink.

Ik zag haar al van ver. Ze liep ons eiland af, stak schuin de straat en het tramspoor over en liep de vluchtheuvel op waar de halte is. Alles in dezelfde, elegante, zelfverzekerde tred, soepel en geslepen; een grote, wit lederen tas aan de arm. Ze kon niet ouder zijn dan zestien maar ze was geschminkt. 
Ik geef toe dat ik probeerde oogcontact te maken maar ze keek voor zich uit. En ze glimlachte – de glimlach van iemand die een binnenpretje koestert. Zo liep ze het tramhokje en mij voorbij en verdween achter het reclamepaneel; daar ging ze wachten, uit de wind. Toen de tram de hoek om draaide, kwam ze weer tevoorschijn en liep me weer voorbij, nu in de andere richting. De wind blies haar lange, steile haren naar achteren, haar kaken verstrakten, haar ogen leken nog groter en glansden en ook zijzelf leek groter en ik verwachtte elk moment een flitslicht te zullen zien, of de spiegeling van een zoekende lens die een glimp van de schoonheid wilde vangen die de jaren zullen brengen en daarna weer af zullen nemen; nu schmink, dan schmink – de tram stopte en ik volgde haar.

(optioneel veld)
(optioneel veld)

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Alle teksten op deze site zijn auteursrechterlijk beschermd.
Geen reproductie op welke wijze dan ook zonder toestemming van de auteur.