Bril.

‘Vind je mij nog altijd sexy?’
‘Zeker, zeker,’ zei Liefje.
Dat zegt ze overigens ook als ik vraag of ze het oké vindt als ik die avond de kroeg induik. Ze besefte kortom, donders goed dat het een retorische vraag betrof – maar toch.
Hier zit ik. Alles is scheef en ovaal. Dat is de cilindercorrectie, zegt de opticien. Moet je even aan wennen. Wanneer ik fiets lijk ik wel twintig meter boven het asfalt te zweven en ik durf nauwelijks nog een glas op tafel te zetten, uit angst dat het eraf zal glijden. Als dat zo doorgaat, doe ik alle drugs de deur uit.

Ondertussen is het nieuws van de dag dat de eerste complete versie van Boek 2 bij de beëdigde meelezers is aanbeland. Binnen enige tijd kan ik u melden of dit ook goed nieuws was. Als u het mij eerlijk vraagt: ik heb geen flauw idee. Dat heb ik nooit, trouwens. Maar Boek 2 maakt het wel erg bont. Ik heb niet alleen geen idee, soms lijkt het alsof ik er helemaal niet over ga. Het zijn dingen.
Nu ga ik mij weer even met andere zaken bezig houden, misschien zelfs weer wat bloggen, en daarna ga ik er weer eens naar kijken. Ditmaal door een – let op, komt-ie – totaal andere bril.

Klootzak.

De voorbije dagen schreef ik aan een scène vanuit het standpunt van een enorme klootzak. Af en toe kon ik het niet helpen mezelf af te vragen waar ik die klootzak vandaan haalde en wat zullen de buren niet denken als deze scène straks de grote schrapronde overleeft en in het boek terecht komt. Om van mijn moeder nog maar te zwijgen.
Tegelijk lees ik momenteel in de roman Het grote huis van Nicole Krauss. In het begin van het tweede deel probeert de verteller een brief te schrijven aan zijn vrouw, die op sterven ligt. Het lukt hem niet. Dan denkt hij aan een bevriend schrijver die hem ooit vertelde hoe hij probeerde te voorkomen dat alles wat hij schreef meteen in de prullenbak belandde: hij doet alsof hij zijn juf uit de vijfde klas schrijft en prent zichzelf in dat niemand anders het onder ogen zal krijgen, alleen zij. Pas wanneer hij die juf haarscherp voor zich ziet, kan hij weer een stukje schrijven.
Het is niet de enige schrijftip die je uit deze roman kan halen. Ook niet de beste, trouwens. En tot dusver nog geen klootzak in zicht.