Morgen weer geen Martin Bril.

Tja.

Woensdagochtend stond er rechtsonder op de voorpagina van de Volkskrant wederom: “Vandaag geen Martin Bril”. Ik zei tegen Liefje dat het volgens mij niet lang meer ging duren.

Ik was 1 keer in contact met Martin Bril. Dat had ik zelf uitgelokt. Ik had dit stukje geschreven. En daarna slinks een comment gepost op zijn website. In de hoop dat. Een dag later kreeg ik een email van Martin Bril. Die begon met “Beste Ivo, Leuke website.” En daarna vroeg hij mij iets over de personen die in het stukje voorkwamen. (Hij wilde weten wie het precies waren.)

Ik vertelde enthousiast aan Liefje dat ik in contact was met dé Martin Bril en liet niet na daarbij uitbundig de nadruk de leggen op de aanhef van zijn email om niet te zeggen dat ik de rest gewoon verzweeg. Ik was gewoon in touch met de man. Ik correspondeerde met Martin Bril. Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer een diepe, intellectueel hoogstaande vriendschap zou ontluiken. Liefje zei: “Wauw, leuk.”

En zoals zo vaak wanneer ik te enthousiast word, schreef ik een veel te lange email terug met het antwoord op zijn vraag, doorspekt met overmoedige grapjes en genante slimmigheidjes. Nooit meer wat van Martin Bril gehoord. En terecht.

Woensdagavond lag ik op de bank met de iPhone in aanslag toen er naar mijn zin plots veel te vaak hetzelfde bericht werd gepost op Twitter.

Morgen weer geen Martin Bril. Ik hoop dat ze dat vanaf nu, elke dag, rechtsonder op de voorpagina van de Volkskrant zetten.